Ders başladığında bütün öğrencilerin pür dikkat hocayı dinlediklerini ve not aldıklarını gördü. “Ben de not almak için yanıma bir şeyler almalıyım,” diye içinden geçirdi. Bulunduğu sıradan çok rahat bir şekilde hocanın anlattıklarını duyuyordu.” Demek ki bu saatlerde okula gelmek, dersleri takip etmek için yeterli olacak, diye aklından geçirdi.

Hocanın dersi bitirmesi ve amfiden ayrılmasından sonra Asiye, ders programını almak için amfiden ayrıldı. Ders programını aldı. Bütün dikkatiyle programı inceledi. Okuldan çıktı. İnsanların kalabalık bir şekilde sol tarafa doğru gittiklerini görünce merak eden Asiye, sol tarafa doğru yürüdü, büyük bir çınarın altında insanların oturduklarını gördü ve boş bir masaya geçip oturdu. Çınarın karşısındaki görkemli bir binanın duvarındaki tabelayı okumaya çalışan Asiye, ellerinde kitaplarla binaya girip çıkanları merak etti. Masasına bırakılan çayı yudumlarken, kuş cıvıltıları, insanların ayak sesleri, rüzgârın etrafı serinletmesini yaşayan Asiye, “ne güzel bir yermiş burası, çayı da çok güzel,” diye düşündü. Bir müddet sonra yerinden kalkan Asiye, sağ taraftaki kapıdan giren çıkan insanları düşünerek buraya doru yürüdü, kapıdan içeriye girince çok şaşırdı; her taraf kitap doluydu. Farkında olmadan önünde durduğu bir kitapçının:

“Buyur Hanım kızım ne istemiştin?” sorusunu duyunca kedini toparlayarak:

“Hiç, şöyle bir bakmıştım.” diyebildi.

Bir gün önce aldığı kitaplardan arda kalanlarını da alan Asiye, yurdun yolunu tuttu. Yine insanların kendisine baktıklarını fark etti. Biraz terler gibi oldu. “Okulda bu kadar bakan olmuyor,” diye düşündü.

Getirdiği kitaplarını dolabına yerleştiren Asiye, Müdüre Hanımı görmek için odasından ayrıldı ve Müdür odasına gitti. Müdire Behiye Hanım önünde duran defterdeki yazıları bir başka kâğıda not ediyordu. Asiye’yi görence gülerek:

“Gel kızım hoş geldin,” diyerek karşısındaki koltuğa oturmasını işaret etti. Heyecanlanan ve koltuğa yarım yamalak bir şekilde oturan Asiye:

“Hoş buldum Müdüre Hanım,” dedi.

“Birkaç gün oldu ama ben yine soracağım; nasıl yurda alışabildiniz mi?”

“Alıştım sayılır. Odamdan başka yerleri bilmiyorum ama oda arkadaşım yurt hakkında bilgi verdi.”

“Yurtta her türlü ihtiyacını giderecek donanım var.”

“Evet, öyleymiş.”

“Yine de başkaca ihtiyacın olursa bilgimiz olsun.”

“Tamam, Müdüre Hanım. Ben, yemek konusunu konuşmak istiyorum.”

“Ne gibi?”

“Yemeklerimin büyük çoğunluğunu yurtta yemek istiyorum ve yemek için yazmanızı isteyecektim.”

“Ben sizi yurda yazıldığınız zaman yemek için de yazdım.”

“Ücretleri ne kadar acaba?”

“Yemek parası yurda yatırdığınız ücretin içinde; ayrıca bir ücret ödemenize gerek yok.”

“Anladım Müdüre Hanım.”

“Siz sürekli bu yurtta mı kalacaksınız yoksa buradan ayrılıp başka yurda mı geçeceksiniz?”

“Geçici olarak bu yurtta kalmayı düşünüyorum. Buradan devlet yurduna geçmek istiyorum.”

“Tamam, Asiye senin için geçici olarak not düşeyim.”

(SÜRECEK)

Kemal UYSALER