KARAMAN'IN KABURCAKLI KAŞIKLI HAVALARI

Orhan YÜKSEL

07.04.2026 - 14:37 Yayınlanma

Yaş yetmiş beşe dayandı.
Saatli işler bitti, zaman çoğaldı. Torunlar her şeyimiz oldu.

Sosyal yaşamı aktif, STK ruhlu Karaman sevdalısı Eğitimci Makina Mühendisiyim. Oldum olası paylaşmayı dayanışmayı severim. Haddimi aşmamaya çalışır boş durmayı suçluluk sayarım nedense. Yaşam felsefem " boş durma koştur".

Direksiyondayken, çalışırken de okurken de ve hatta yürürken de müzik dinlemeyi severim.
20 li yaşlardan sonra Türk Sanat Müziği ve Anadolu Halk Müziğini tercih eder severek dinlerim.

5 yaşımızdan itibaren duyduğumuz müzik Karaman düğünlerinde dinlediğimiz Kaburcaklı kaşıklı yerel oyun havaları ve türkülerdi.

Daha çok da mahalle, meydan düğünlerinde cümbüş, bağlama, klarnet, keman, darbuka ve olmazsa olmazımız tahta kaşık eşliğinde ki oyun havaları ölüyü ayağa kaldırırcasına coştururdu.

Meydan oynamayı seven yiğitlerle dolar, zaman zaman da mesleği oynamak olan misafir bayanlar zil takarak fırlardı meydana..
Masada beyaz bardaklar görünmeye başladıkça coşku artar, sazlar kaşıkla oynayanlarla yarışmaya başlardı. Kaşık sapları koptukça deste deste kaşık taşırdı düğün sahibi.

Dengeyi kaçıranları düğün sahibi ortamdan uzaklaştırırdı. Çocukken biz meydana giremesek de kendimizce kenarda oynar coştukça coşardık.

Yaşımız 14- 15 olduğunda masalara yaklaşmamıza izin verilir, büyükler mezelerden bizi de nasiplendirirlerdi.
Bazen de " hadi bakayım koş bir yediyüzonluk kapda gel" deyip elimize 10 lira tutuşturur bizi çarşıda ki en yakın bakkala, bayiye yollarlardı. Çünki açılışı düğün sahibi yapar, sazlar dışında ki misafirler kendileri de içki aldırırlardı masalarına, adettendi.

1966-68 dönemi çocuk yaşımda at arabamızla müzisyenleri "çalgıcı ekibini" yakın köylere köy düğünlerine taşırdım.
İçli dışlı olduğum ekipten Aziz abiyi, Yenimahalleden Celal abiyi hatırlayabildim. Hatırlayanlar varsa diğerlerine paylaşabilir.

1969 da eğitim nedeniyle Karaman'dan ayrılıp Antalya'ya gidene kadar ancak düğünlerde duyduğumuz KABURCAKLI OYUN HAVALARI ile beslendik, coştuk oynadık, kaşık vurup eğlendik.

Sonraları sanat müziği duyup sevdik alıştık.
Halen de severek dinler mest olurum Merhum Z.Mürenle, M.Senar vb.leriyle.

Ama hiç bir tat Karaman'da duyup yaşadığım Kaburcaklı Oyun Havalarının hazzını, tadını vermez bana..

İyi ki internet, instagram Youtup var.
Sıklıkla Konya- Bozkır vb. yerel ekiplerden dinlerim çocukluğumda beynime kazınan " Karaman'ın alt yanı dere, Gezdim Karamanı gördüm Konyayı, Aslan Mustafam vb. Cümbüş Ud, bağlama darbuka kaşık ve klarnetin ortak coşkusunu..

Ah bir de eski düğünler olsada kaşıkla biraz dönüversek.
Orhan Yüksel- Antalya

Önceki Sonraki

Orhan YÜKSEL

01.03.1952 de Karaman Kırmahalle’de doğdu. Aslen Kameni köyünden olan merhum Hacı Bilal’in torunu, merhum İsmail Yüksel’in 4’ü kız, 8 çocuğunun en büyüğüdür. 1956 dan itibaren Kırbağı mahallesinde yaşadılar. Aslen Akçaalan köyünden olan annesi Cemile ve kardeşleri halen Karaman da, baba ocağında yaşamaktadır. 19 Mayıs İlk okulu ve Yunus Emre Orta okulunun ardından 1 yıl lisede okudu ve Karaman Endüstri Meslek lisesinin ilk öğrencilerinden oldu. İkinci sınıftan itibaren Antalya Makine Teknisyen okulunda burslu olarak okudu. Üniversite sınavını kazanıp 1973 yılında ADMMA( Gazi Üniversitesi Mühendislik- Mimarlık Fakültesi) Akşam Makina Bölümüne girdi. Çalışmak zorundaydı ve 1 Aralık 1973 de de Ankara Yüksek Teknik Öğretmen Okulu {Gazi Üniversitesi) Merkezi ısıtma santralında Makine Teknisyeni olarak işe başladı.Bir yıl sonra Atelye şefi olarak işine,akşamları da okuluna devam etti. 1975 de tanıştığı ve Kız Teknik Y.Ö.Okulu öğrencisi olan Balıkesir/ Gönen’ li Nihal Girgine ile 1976 yılında evlendi.1977 de kızları Özgür dünyaya geldi. 1980 de Makina Mühendisi olduktan sonra, 1980 - 1983 yıllarında Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Mesleki Teknik Eğitim Bölümü’nü okuyarak Mesleki Teknik Eğitimi Uzmanı oldu. 1986 yılına kadar Mühendis kadrosu ile çalıştığı meslek okullarında hafta da 8 saat olmak üzere atölye ve meslek dersleri okuttu. 1983 de Kırkağaç'ta kısa dönem askerlik görevinden sonra Ankara Yapı Meslek Lisesinde görevlendirildi. Bu okulda döner Sermaye işletmesi ve Isıtma Bölümündeki rehberlik çalışmaları yanında ücretli olarak branşıyla ilgili dersler okuttu, Devlet bakanlığı bünyesinde İş Makinaları ve Kaynakcılık meslek kursları verdi. 1986 yılında Devlet Bakanlığına "Sıhhi Tesisatçılık Kurs Kitabı" nı ve aynı kitabın video eğitim programlarını hazırladı. 1987 yılından itibaren Ankara Milli Eğitim Müdürlüğü İnşaat Bölümünde Kontrol Mühendisi olarak Ankara okullarının yapım, bakım ve onarım işlerinde görevlendirildi. İhtisası nedeniyle Milli Eğitim Bakanlığının Ankara dışındaki ve Yurt dışında bazı Eğitim yapılarının teknik inceleme ve denetimlerinde görevlendirildi. 1992 yılında Ankara’da Karamanlılar Konut Yapı Kooperatifi’ni kurdu. Ortaklarının harçlık düzeyindeki ödemeleri ile Karaman Doğu Kışladan aldıkları arsalarda, arsa karşılığı konutlar yaptırarak 2010 yılında teslim etti. 2000 yılı 23 şubat da emekliye ayrılarak, mesleğiyle ilgili farklı kurumlarda çalıştı. Çalışma ve eğitim yaşamına paralel olarak; sosyal etkinliklerini sürdüren Yüksel, 1989 da Ankara Karamanlılar Yardımlaşma ve Dayanışma Derneğinin kurucularından oldu ve kuruluşunda derneğin 4 yıl başkan yardımcılığını, farklı tarihlerde 6 yıl da Derneğin başkanlığını yaptı. 2008 de Görevi Veli Bozkır’a devretti.Derneğin bu günlerde ulaştığı nokta ile onur gururlanmaktadır.

Yazarın Diğer Yazıları