Türkiye’de Hangi İlde Deprem Olmaz? Türkiye’de Hangi İlde Deprem Olmaz?

Günümüzde merak edilen ve sıkça araştırılan gelenek ve görenekleriyle Türk kültüründen pek farkı olmayan ancak örf ve adetlerde son derece gözle görülen ve uygulanan geleneklere sahip bilinen ve sıkça araştırılan Kürtlerin En Büyük Aşireti Kim? Sorusunu sizler için araştırdık detaylar haberimizde…

Kurtlerin En Buyuk Asireti Kim2
Kürtlerin En Büyük Aşireti Kim?
Günümüz Türkiye'sinde aşiretler genellikle ülkenin Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgelerinde varlıklarını sürdürmektedir. Fakat göçler nedeniyle bu aşiret bireyleri başta büyük şehirler olmak üzere ülkenin genelinde ikamet etmekte olduğu bilinmektedir. Kültür, örf ve adetlerini tam anlamıyla yerine getiren ve ülkemizde her kesimde ikamet eden aşiret grupları ile merak edilen sorunun cevabı şu şekildedir; Bu aşiretler arasında en büyüğünün Milli Aşireti olduğu tahmin edildiği ve Milli Aşireti kendi içinde onlarca farklı aşirete ayrılmıştır. Ancak kimi bilgilere göre ise, Türkiye'deki en büyük aşiret ise, Ertoşi Aşireti olarakta bilinmektedir.. aşiret kökeninin anlamı ise şu şekildedir; Aşiret dil ve kültür yönünden büyük bir türdeşlik gösteren, birçok sülaleden oluşan, yapısındaki aileler arasında köken, ekonomi, din, kan veya evlilik bağları bulunan göçebe veya yerleşik nitelikteki topluluk, oymaktır. Türkiye'nin özellikle Doğu Anadolu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinde gün geçtikçe azalan bir eğilim gösterse de hâlen aşiret sistemi bazı ailelerde varlığını sürdürmektedir. Başlıca bir reisten ve reisin yardımcılarından oluşan aile topluluğu genellikle diğer aşiretlere karşı kendi bölgelerini koruma adına oluşmuştur. Aşiret reislerine ağa diye hitap edilir. Ayrıca, ağaların çoğu zengin ve güçlü ailelerden gelir geniş topraklara sahiplerdir. Günümüz Türkiye'sinde aşiretler genellikle ülkenin Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgelerinde varlıklarını sürdürmektedir. Fakat göçler nedeniyle bu aşiret bireyleri başta büyük şehirler olmak üzere ülkenin genelinde ikamet etmekte olduğu da bilinmektedir.

Kaynak: HATİCE KARACA